Ævintýri Úlfs

fimmtudagur, júní 07, 2007

Ó ó

Mig langar að byrja á því að segja: Ekki hafa áhyggjur og ekki láta ykkur bregða.

Jæja, dagurinn byrjaði frekar eðlilega hjá okkur, allir fóru í vinnu eða í dagvistun. Agga sótti úlf snemma þar sem hann átti pantaðan tíma hjá eyrnalækni kl 14.00. Læknirinn sagði að allt væri eðlilegt og ekkert að óttast. Við höfðum áhyggjur vegna þess að kvöldið áður hafði Úlfur grátið mikið og ekki viljað sofa. Agga var enn ekki sátt og tók skyndilega eftir stórri bólgu á höfðinu á Úlfi, því næst fór hún með hann á Barnaspítala hringsins þar sem hann fór í skoðun. Læknirinn sem skoðaði hann sagði að hann væri líklega höfuðkúpubrotinn og sendi hann í sneiðmyndatöku. Það var frekar óhugguleg sjón að sjá litla Úlfinn okkar fara, sofandi eftir deyfilyf, inn í þetta stóra tæki sem maður á ekki að þurfa að sjá nema í bíómyndum.

Svona lítur tækið út :(

Eftir mikla bið eftir niðurstöðum kom læknirinn loks inn til okkar og tjáði okkur að Úlfur væri höfuðkúpubrotinn og vildi fá skýringu á því hvernig það hafði gerst. Við vissum hvorugt hvernig hann hefði farið að því að slasa sig svona. Það þarf mikið högg til að valda svona skaða og því ofar mínum skilningi hvernig þetta hefur farið fram hjá okkur, ef þetta hefur gerst á okkar vakt. Það eina sem kemur til greina í augnablikinu er að þetta hafi gerst hjá dagmömmunni. Ég veit hversu erfitt það er að elta Úlf út um alla íbúð daginn inn og út, en ég get ekki ímyndað mér hvernig það er fyrir dagmömmuna með 4 börn undir 12 mánaða aldri. Þetta slys mun ekki hafa áhrif á það traust sem ég ber til mín, Öggu og dagmömmunnar, heldur halda mér á tánum og minna mig á að hann er viðkvæmur þessi litli kall.
Læknirinn sagði okkur að þetta yrði allt saman gróið eftir 2-4 vikur og við ættum ekki að hafa áhyggjur af neinu þar sem brotið náði ekki alla leið í gegn og því engin bólga innan höfuðkúpunnar. Loksins kl 21.15 fengum við að fara heim með drenginn okkar og var hann að vonum feginn að komast út af spítalanum.
Öllum líður vel og því engin ástæða að hafa áhyggjur af Úlfi né okkur foreldrunum :)

3 Comments:

  • At 10:46, Anonymous Nafnlaus said…

    Úff, þetta hefur nú verið meiri lífsreynslan fyrir ykkur. Vonandi að það gangi vel.
    Batarkveðjur frá Eyjum Anita og Bernódía Sif

     
  • At 12:22, Anonymous Nafnlaus said…

    Elsku litli kallinn okkar.
    Þetta var nú ljóta slysið, en gott að þetta lítur allt vel út. Afi og Svanhildi brá þegar amma sagði þeim þessar leiðindarfréttir og vildu strax hitta Úlfinn sinn á meðan amma var í vinnunni í gærkveldi. Þeim var létt þegar þau komu heim og fannst Úlfur furðu hress. Ég hlakka til að sjá þessa elsku í kvöld, það verður gaman að fá að hafa hann í ömmuhúsi um helgina.
    Knús litli labbakútur

     
  • At 17:19, Anonymous Nafnlaus said…

    Ó mæ god, greyið litli frændi :( Æi hvað þetta er leiðinlegt. En við skulum bara vona að hann finni ekki mikið til og að þetta lagist mjög fljótt.
    Knús og kossar til ykkar allra.
    Kveðja Ásdís, Daníel og litli bumbulíus

     

Skrifa ummæli

<< Home